Historia magistra vitae

Срочно,секретно

ТЕЛЕГРАММА
НАЧРЕГИСТРОЗАП
Члену РВС тов.Мулину
Командарму 16
Могилев. 30 ноября 1920 года.

<...> Поляки покинули Слуцк 23/ХI в 11 часов утра. 48-й и 47-й пех. полки отходили на государственную границу <...> Штаб 11-й дивизии 20/ХI выехал на автомобилях в направлении Несвижа, где, по слухам, должен остановиться. Того же числа 18 автомобилей перевозило из Слуцка в Семежево добровольцев, завербованных белорусской радой. Белорусская рада выехала из Слуцка в Семежево 21/ XI, на месте новой стоянки формирует 2-й запасной полк «обороны Белоруссии» 3-хбатальонного состава, маршевые роты этого полка отправляют пополнение Балаховичу, командир полка капитан КРАШИНЕВСКИЙ, полку недостает винтовок, пулеметов вовсе нет. По словам местных жителей, в Синявке находятся части отряда атамана Искры, к нему присоединился отряд бандитов под командой прапорщика ХАШМОНОВА, происходящего из дер. Новодворцы, что в 2 верстах южнее Слуцка (по местному дер. называется Ячево). Нахождение Белорусской Рады в нейтральной зоне поддерживается поляками, которые дают обмундирование белорусским частям: старые папахи, такие же обмотки, ботинки, брюки и френчи. Кокарда у солдат Белорусской Рады — череп со скрещенными костями, на рукавах национальная белая лента, в середине красная, некоторая часть матерых балаховцев носит скрещенные ленты на груди и на рукаве надписи: на красном фоне черными буквами «Бей жидов, спасай Россию» и на белом фоне красными буквами «Земля и воля крестьянам». <...>

Зам. Начрегистроштарм-16
и военком разведки Ю.Жебровский
За зав.информацией — Ю.Васильев

РДВА, ф. 201, воп. 3, спр. 624, арк. 368—368адв. Завераная копія.

Крыніца: Слуцкі збройны чын 1920 г. у дакумэнтах і ўспамінах - Мінск : Медысонт, 2006. - 400 с.

22.12.1942 г. міравы суд г. Магілёва разгледзеў крымінальную справу грамадзянкі Алены П. і яе памагатага Івана С. у забойстве 6-гадовага сына жанчыны. Першапачаткова забойцы былі прыгавораны судом адпаведна да 8 і 3 месяцаў зняволення ў канцлагеры, потым тэрмін быў павялічаны да трох гадоў. Аднак 30.07.1943 г. бургамістр Магілёва перагледзеў матэрыялы справы і параўнаў учынкі жанчыны з „учынкамі драпежнага звера". Як вынікала з матэрыялаў суда, абвінавачаная загадзя спланавала забойства, пры дапамозе клізмы апякла хлопчыку вантробы каўстычнай содай, потым задушыла яго падушкай, труп закапала пад верандай дома. Цела пазней не знайшлі, і следства меркавала, што яго выкарысталі для варкі мыла. Па паказаннях сведкі, жанчына выказвала намер забіць таксама і сваю 4-гадовую дачку. У выніку бургамістр палічыў вынесенае пакаранне недастатковым і пастанавіў, што забойца заслугоўвае смяротнага пакарання.
Чытаць артыкул цалкам

«Не ведаць гісторыю Беларусі–гісторыю сваёй краіны, гісторыю сваіх продкаў – гэта дурная тэндэнцыя ў сучасным грамадстве... Шмат гадоў нам даводзілі,што мы не нацыя, а толькі нейкі прыдатак расейскага народу. Але гэта ў корані падман, хлусня ды й проста глупства! ... Матэрыялы, сабраныя на гэтым сайце, прызваны гэта пацвердзіць».

«[Жадаючым папаляваць на бізонаў трэба валодаць вялікай сілай, спрытам і хітрасцю.] Выбіраецца зручнае для палявання месца, дзе дрэвы [былі б аддзелены адно ад аднаго патрэбнымі прамежкамі і] мелі б ствалы не надта тоўстыя [каб іх можна было абысці кругом, але] і не маленькія [так каб за імі мог схавацца чалавек]. Ля гэтых дрэў па аднаму размяшчаюцца паляўнічыя, і калі падняты сабакамі, якія пераследуюць яго, бізон выганяецца на гэтае месца, то імкліва кідаецца на таго з паляўнічых, які выступіць (з-за дрэва) першым. Хаваючыся за дрэвам, ён коле звера, як толькі можа, рагацінай, але бізон не падае нават і ад шматлікіх удараў, а ўсё больш і больш разпаляецца лютасцю, трасучы не толькі рагамі, але і языком, які ў яго настолькі шурпаты і цвёрды, што, ледзь зачапіўшы вопратку паляўнічага, ён ужо (можа) затрымаць і падцягнуць яго - і тады звер пакідае чалавека не раней, чым заб'е яго. Калі ж паляўнічы жадае адпачыць [стаміўшыся бегаць вакол дрэва і калоць звера], то кідае яму чырвоную шапку, на якую той з лютасцю накідваецца [з капытамі і рагамі]. Калі звер не дабіты і іншаму (паляўнічаму) трэба будзе ўступіць у такое змаганне [што бывае неабходным, калі яны хочуць вярнуцца цэлымі], то ён лёгка можа выклікаць на сябе звера, пракрычаўшы хоць раз гучным голасам: лю-лю-лю».

18 здымкаў Станіслава Булак-Балаховіча і яго сям'і. 1914 - 1939 гг.

batko_bulak

Схадзіў сёння на лекцыю. Сказаць па праўдзе - чакаў большага, а можа і ня большага, а проста іншага. Вядома ж, найбольш цікавіў аб'ектна арыентаваны падыход да вёрсткі, чакаў, што гэта будзе пра больш поўнае выкарыстанне структуры дакумента, пра адносіны продак-нашчадак (parent-node) у прыватнасці вылучэнне дачкоўскіх і сястрынскіх элементаў, псеўдакласы і псеўдаэлементы, перспектывы CSS3... Адным словам - пра усё тое, што робіць CSS падобным да моваў праграмавання, што мае сваю асаблівую логіку, але, на жаль, амаль не выкарыстоўваецца зараз (доўбаны ішак, ага). Але пачуў я канешне ж зусім іншае :)

У прынцыпе, былі агучаны граматныя ідэі, напрыклад: паняцце адасобленых блокаў, якое, пачуй я пра яго гады паўтары таму, значна аблягчыла б мне жыццё; кодэстайл, які ўжо даўно выпрацаваўся, але так і не перарос у адну нейкую канцэпцыю; прэфіксы класаў, таксама добрая задума, але ж колькі і кодзераў - столькі і прэфіксаў, на маю думку стандартызаваць гэта немагчыма! Яшчэ лектар робіць стаўку на каскаднасць праз прысваенне ўнікальных класаў у адасобленых блоках, што ў прынцыпе ідэнтычна навешванню stayle кожнаму элементу (за выняткам нейкіх невялікіх выйгрышаў CSS), а д чаго я пытаюся сысці за кошт усё ж такі сапраўднай каскаднасці, якая, спадзяюся, нарэшце будзе рэалізавана ва ўсіх браўзерах. Можа я і ня праў, але ж, чым менш коду (у тым ліку CSS) - тым лепш, залатая ісціна, і я прагну яе, як там будзе далей, пажывем - пабачым.

Ну, а увогуле мне спадабалася, пабачыў сваіх братоў кодэраў, ня думаў што іх так шмат у Менску, дый увогуле добра, што гэтым нехта цікавіцца і праводзіць мерапрыемствы падобнага кшталту. Адно канешне не задавальняе, што найшлі лектара з Масквы, хаця я ведаю, што у нас ёсць людзі ня горшай кампетэнцыі, па другое ў нашай вікіпедыі нават няма артыкулу ні пра CSS ні пра HTML - трэба гэта тэрмінова выпраўляць.

30 фотаздымкаў Булак-Балаховіча, 1919-1920 гады.

Трагічны і сумны мой лёс, але яшчэ больш трагічны лёс маёй айчыны, дзе глыбока пахавана вольнасць і свабода". © Пане Каханку

Цікава, гэта злобны фашысцкі пёс у трафейнай амуніцыі нясе варту, це гэта амерыканскі камандас захапіў варожую артылерыю...?
Адсюль

з князі ў гразі

сапраўдныя тыгры :))

СС-авец-стаматолаг - гэта з маіх начных жахаў...

Амаль палову работнікаў амерыканскага офісу Livejournal (а менавіта, 12 з 28 чалавек), звольнілі з працы ў пачатку студзеня, прычым ім нават не выплацілі выхадную дапамогу. Такіе звычайныя для расійскага бізнэсу паводзіны уладальнікаў кампаніі вызвалі шок у амерыканскіх супрацоўнікаў. Яны таксама абураны тым, што што іх не папярэдзілі аб будучым скарачэнні, якое адбылося абсалютна знянацку. Звольненым супрацоўнікам сказалі толькі, што скарачэнне штату вызвана «глабальным эканамічным крызісам».

Як паведамляецца, сярод звольненых апынуліся мэнэджэры праектаў і праграмісты. У штаце засталося толькі некалькі супрацоўнікаў фінансавага аддзела і мэнэджэраў па аператыўнаму кіраванню праектамі.

Па меркаванню каментатараў з Valleywag, уладальнік і інвестар праекта Эндру Полсон, ннарэшце, зразумеў, што набыцце Livejournal год таму за $30 млн было памылкай - і зараз ён падразае хвасты.

Крыніца